Christiaan Weijts, Columnist nrc next

Full colour

Sommige advertenties bezorgen je meer denkwerk dan de artikelen er omheen. Zo verscheen er twee weken geleden op pagina 3 van NRC Handelsblad eentje met de tekst: “Uitvaartcompact feliciteert de NRC met de stap naar compact.”

Zodra begrafenisondernemers je beginnen te feliciteren moet je toch een beetje op je hoede zijn. Ik zou niet graag een kaartje op de deurmat vinden met de tekst: De Crematiekoning wenst u nog vele jaren. Of: De Uitvaart Vakman feliciteert u met de geboorte van uw dochter. En: De Doodskisten Discount Topper wenst u een onvergetelijke trouwdag.

En wat is dat eigenlijk, een compacte uitvaart? Proppen ze je dan in een kleinere kist? Cremeren ze je tot tabloidformaat? In elk geval roepen ze vragen op, en dat is, zoals u als geen ander weet, heel goed.

Of de NRC-redactie er blij mee is geweest is wat anders. De tijden dat die nog advertenties kon weigeren liggen achter ons. Geen enkele dagbladjournalist zal ontkennen dat adverteerders en reclamestrategen een steeds invloedrijkere positie hebben gekregen.
Hoe machtig die zijn, hoe machtig jullie zijn, ontdekte al ik toen ik nog als redacteur bij een universiteitsblad werkte. Op donderdagochtend stelden we aan de vergadertafel de krant van de komende week samen. Op donderdagmiddag kwam de lijst met advertenties binnen. Die kegelde alle plannen weer omver.

“We hebben kleur op de cultuurpagina,” riep de hoofdredacteur dan, “dus misschien kun je toch beter naar die papegaaiententoonstelling gaan.” Of: “Hou de VP maar kort, want we hebben twee advertenties.” Of: “We gaan terug naar 16 pagina’s. Bijna geen advertenties.”

Zelfs in het derde millennium kwamen die lijsten nog per fax binnen. De advertenties zelf gingen regelrecht naar de opmaker in Zoetermeer, een lijvige kerel die onophoudelijk filterloze Cabelero’s rookte en regelmatig tussen twee hoestbuien door vertelde hoe hij vroeger nog ‘met lood had gezet’.

Dat merkte je vooral aan zijn computervaardigheden. Soms veranderden foto’s spontaan in mozaïeken van blokpixels, vielen er regels onderaan weg of bleef op de plaats van de auteursnaam de sjabloontekst staan: WIE-O-WIE IS DE SCHRIJVERD?

Zo verrassend was het dus niet dat hij op een dag een complete advertentiepagina ontbrak. Het was een fullcolour pagina, waarop de adverteerder, dit keer toevallig de universiteit zelf, een agendaoverzicht gaf van alle lustrumactiviteiten twee weken later. De week erop zouden we niet verschijnen, want het was meivakantie.

Het communicatiebureau van de universiteit was furieus. Voor ons zat er niks anders op dan dat we een speciale ‘lustrumeditie’ uitbrachten: vier pagina’s – één vel dus – allemaal geschreven rond die full colour-agenda. Die lustrumkrant kun je haast als een symbool zien voor de band tussen kranten en adverteerders. De hele krant is om de advertentie heengebouwd. De redactionele krant is alleen het vehikel voor de advertentie.

Toch was het omgekeerde net zo zeer waar: de advertenties zijn het vehikel voor de redactionele krant. Bij te weinig aanbod van advocatenkantoren, telecomclubs en copyshops sneuvelden er interviews en achtergrondverhalen. En blijkbaar betaalden adverteerders voor de kleureninkt, waar andere pagina’s spatjes van mee pikten.

Advertenties geven, heel letterlijk, kleur aan de krant.

Aan die krant die om de advertentie heen was gewikkeld moest ik weer denken toen NRC Handelsblad een paar zaterdagen experimenteerde met een advertentie die om de krant heen was gewikkeld. Dan kreeg je de krant ineens in een wrap van horloges of auto’s.

Sommige lezers klaagden erover, en een aantal oudere journalisten – die waarschijnlijk ooit nog in lood gezet waren - mopperden het NRC ‘de één’ had verkwanseld. Ik zag er vooral een mooi symbool in. Destijds maakten we een advertentie verpakt in een krant, dit was precies het omgekeerde: een krant verpakt in een advertentie. Een mooie evolutie, zou je toch zeggen.

In elk geval tonen die twee aan hoe ze niet zonder elkaar kunnen. De journalistiek en de reclame leven in symbiose.

Dat NRC op tabloid – of compact moet je zeggen - is gegaan hebben we bijvoorbeeld mede te danken aan jullie, hier in deze zaal. Het hoofd advertentieafdeling van NRC schrijft op de site: “Uit onderzoek weten we dat liefhebbers van het grote formaat (‘broadsheet’) vooral te vinden zijn onder mannen boven de 45 jaar en dat het compacte formaat favoriet is onder jongere lezers en vrouwen. Deze laatste groepen zijn ook bij uitstek interessant voor adverteerders.”

Jullie wisten allang dat onze aardse inspanningen alleen zin hebben zolang we er de harten van jonge vrouwen mee veroveren, en dat besef dringt nu eindelijk ook in de journalistiek door.

Daarom zijn er nu de life style bijlagen LUX en V. Betekent dit dat de kranten nu óm de advertenties heen zijn geschreven, zoals bij ons extra lustrumnummer van die universiteitskrant?

Misschien. Toen we ineens een hele universiteitskrant rond één advertentie moesten bouwen werd de redactie wel erg creatief. Er kwamen voorstellen voorbij als een fictief interview met Willem van Oranje, een verzonnen reportage van het toekomstige studentenleven van prinses Amalia, een gidsje met supermarktbieren, een datingpagina voor meisjes uit Leiden met jongens uit Delft.
In één brainstormsessie kwam ineens een lawine ideeën los waarvan er veel verderop in de jaargang inderdaad zijn uitgewerkt. Ineens waren we vrij.

Op dezelfde manier zie ik nu de Volkskrant en NRC Handelsblad opleven. Ineens gaan ze lunchen met bekende Nederlanders, die ze niets kritisch hoeven te vragen. Ze gaan wijnproeven. Trendshoppen. Speeddaten. In die bijlagen proef je dat de journalisten er van genieten dat ze ineens vrij zijn, als honden die los van de lijn mogen in een groot park.

Dat een begrafenisondernemer ze vervolgens feliciteert, ach, dat is een kleine tol. Die feitelijk best grappig is. In elk geval bewijst het dat de reclamewereld nog altijd kleur geeft aan de krant.

22 03 2011

Archief

Freek Paul / Managing Director Bureau Kellerman

Het kan wel in de krant! Waar je zou denken dat er met de mogelijkheden van nu op het medium televisie juist meer creatieve mogelijkheden zijn gekomen, is de realiteit helaas teleurstellend. Natuurlijk, er is… Lees meer >

Jonathan van het Reve / Columnist Het Parool

Geachte aanwezigen, Ik begrijp nog steeds niet precies wie u allemaal bent en wat u allemaal precies doet, maar ik krijg sterk de indruk dat er zonder u geen kranten zouden bestaan. Zonder mij zouden… Lees meer >

Olaf Croon / Directeur Cebuco

Inhaken, aanhaken of afhaken 2010 wordt het jaar van de Olympische spelen en het WK voetbal. Evenementen waar de hele (media) wereld zich op zal storten. En hoe meer goud Nederland wint hoe dikker… Lees meer >

Tom Tempelman / Algemeen Directeur NRp Dagbladen

2010 wordt een beter jaar! 2009 is een jaar dat we niet snel zullen vergeten. Er is veel geschreven over activiteiten en ontwikkelingen in dagbladenland, veelal negatief. Nagenoeg alle uitgevers hebben reorganisaties afgekondigd of… Lees meer >

Peter Dresmé / Zakelijk leider ADCN

Fanmail Mariannna Beets van Cebuco belt. Of ik een column wil schrijven voor de site. “Ja natuurlijk, leuk!” roep ik direct. “Waar wil je dat ik het over heb?” vraag ik onomwonden, maar daar… Lees meer >

Olaf Croon / Directeur Cebuco

Afwijking?! De zakelijk doelgroep schijnt af te wijken van gemiddeld Nederland, vooral als het gaat om lees- en kijkgedrag! De business doelgroep leest meer dan één krant, laat de partner boodschappen en het huishouden… Lees meer >

Olaf Croon / Directeur Cebuco

All inclusive Dit jaar ben ik gezwicht voor de kinderen. Zon, zee en strand hebben ook mijn voorkeur maar dan het liefst een beetje rustig. Maar ja, als de kids geen vriendjes hebben dan… Lees meer >

Willem Jan Makkinga / Directeur uitgever Trouw

Adverteren in de Rimboe Mijn dochters van 10 en 7 jaar oud zijn giechelig enthousiast over het SBS 6 programma Belgen in de Rimboe. Eerlijk gezegd begrijp ik mijn kinderen wel. Het is een merkwaardige… Lees meer >

Julius Minnaar / CEO Universal Media

Ik ben een krantenlezer. Al vanaf mijn dertiende en daarmee schijn ik een wat atypisch profiel te hebben. Ik lees zo graag ’s ochtends de Volkskrant dat ik er eerder voor opsta en goed chagrijnig… Lees meer >

home sitemap © 2008 - 2017 Cebuco disclaimer

Cebuco

Tel: 020 4309 100
info@cebuco.nl

Bezoekadres

Hogehilweg 6
1101 CC Amsterdam

Postadres:

Postbus 12040
1100 AA Amsterdam

© 2008 - 2017 Cebuco

Meer over Cebuco »

Sluiten

Beste bezoeker,

Welkom op de site van Cebuco.

Per 1 januari 2014 is Cebuco opgeheven.
Een aantal activiteiten van Cebuco wordt voortgezet onder de naam NDP Nieuwsmedia.
Voor meer informatie zie het persbericht.

Cebuco.nl is nog wel toegankelijk, maar wordt niet meer geactualiseerd.

Voor vragen kunt u contact opnemen met Erik Grimm.