Christiaan Weijts, Columnist nrc next

Full colour

Sommige advertenties bezorgen je meer denkwerk dan de artikelen er omheen. Zo verscheen er twee weken geleden op pagina 3 van NRC Handelsblad eentje met de tekst: “Uitvaartcompact feliciteert de NRC met de stap naar compact.”

Zodra begrafenisondernemers je beginnen te feliciteren moet je toch een beetje op je hoede zijn. Ik zou niet graag een kaartje op de deurmat vinden met de tekst: De Crematiekoning wenst u nog vele jaren. Of: De Uitvaart Vakman feliciteert u met de geboorte van uw dochter. En: De Doodskisten Discount Topper wenst u een onvergetelijke trouwdag.

En wat is dat eigenlijk, een compacte uitvaart? Proppen ze je dan in een kleinere kist? Cremeren ze je tot tabloidformaat? In elk geval roepen ze vragen op, en dat is, zoals u als geen ander weet, heel goed.

Of de NRC-redactie er blij mee is geweest is wat anders. De tijden dat die nog advertenties kon weigeren liggen achter ons. Geen enkele dagbladjournalist zal ontkennen dat adverteerders en reclamestrategen een steeds invloedrijkere positie hebben gekregen.
Hoe machtig die zijn, hoe machtig jullie zijn, ontdekte al ik toen ik nog als redacteur bij een universiteitsblad werkte. Op donderdagochtend stelden we aan de vergadertafel de krant van de komende week samen. Op donderdagmiddag kwam de lijst met advertenties binnen. Die kegelde alle plannen weer omver.

“We hebben kleur op de cultuurpagina,” riep de hoofdredacteur dan, “dus misschien kun je toch beter naar die papegaaiententoonstelling gaan.” Of: “Hou de VP maar kort, want we hebben twee advertenties.” Of: “We gaan terug naar 16 pagina’s. Bijna geen advertenties.”

Zelfs in het derde millennium kwamen die lijsten nog per fax binnen. De advertenties zelf gingen regelrecht naar de opmaker in Zoetermeer, een lijvige kerel die onophoudelijk filterloze Cabelero’s rookte en regelmatig tussen twee hoestbuien door vertelde hoe hij vroeger nog ‘met lood had gezet’.

Dat merkte je vooral aan zijn computervaardigheden. Soms veranderden foto’s spontaan in mozaïeken van blokpixels, vielen er regels onderaan weg of bleef op de plaats van de auteursnaam de sjabloontekst staan: WIE-O-WIE IS DE SCHRIJVERD?

Zo verrassend was het dus niet dat hij op een dag een complete advertentiepagina ontbrak. Het was een fullcolour pagina, waarop de adverteerder, dit keer toevallig de universiteit zelf, een agendaoverzicht gaf van alle lustrumactiviteiten twee weken later. De week erop zouden we niet verschijnen, want het was meivakantie.

Het communicatiebureau van de universiteit was furieus. Voor ons zat er niks anders op dan dat we een speciale ‘lustrumeditie’ uitbrachten: vier pagina’s – één vel dus – allemaal geschreven rond die full colour-agenda. Die lustrumkrant kun je haast als een symbool zien voor de band tussen kranten en adverteerders. De hele krant is om de advertentie heengebouwd. De redactionele krant is alleen het vehikel voor de advertentie.

Toch was het omgekeerde net zo zeer waar: de advertenties zijn het vehikel voor de redactionele krant. Bij te weinig aanbod van advocatenkantoren, telecomclubs en copyshops sneuvelden er interviews en achtergrondverhalen. En blijkbaar betaalden adverteerders voor de kleureninkt, waar andere pagina’s spatjes van mee pikten.

Advertenties geven, heel letterlijk, kleur aan de krant.

Aan die krant die om de advertentie heen was gewikkeld moest ik weer denken toen NRC Handelsblad een paar zaterdagen experimenteerde met een advertentie die om de krant heen was gewikkeld. Dan kreeg je de krant ineens in een wrap van horloges of auto’s.

Sommige lezers klaagden erover, en een aantal oudere journalisten – die waarschijnlijk ooit nog in lood gezet waren - mopperden het NRC ‘de één’ had verkwanseld. Ik zag er vooral een mooi symbool in. Destijds maakten we een advertentie verpakt in een krant, dit was precies het omgekeerde: een krant verpakt in een advertentie. Een mooie evolutie, zou je toch zeggen.

In elk geval tonen die twee aan hoe ze niet zonder elkaar kunnen. De journalistiek en de reclame leven in symbiose.

Dat NRC op tabloid – of compact moet je zeggen - is gegaan hebben we bijvoorbeeld mede te danken aan jullie, hier in deze zaal. Het hoofd advertentieafdeling van NRC schrijft op de site: “Uit onderzoek weten we dat liefhebbers van het grote formaat (‘broadsheet’) vooral te vinden zijn onder mannen boven de 45 jaar en dat het compacte formaat favoriet is onder jongere lezers en vrouwen. Deze laatste groepen zijn ook bij uitstek interessant voor adverteerders.”

Jullie wisten allang dat onze aardse inspanningen alleen zin hebben zolang we er de harten van jonge vrouwen mee veroveren, en dat besef dringt nu eindelijk ook in de journalistiek door.

Daarom zijn er nu de life style bijlagen LUX en V. Betekent dit dat de kranten nu óm de advertenties heen zijn geschreven, zoals bij ons extra lustrumnummer van die universiteitskrant?

Misschien. Toen we ineens een hele universiteitskrant rond één advertentie moesten bouwen werd de redactie wel erg creatief. Er kwamen voorstellen voorbij als een fictief interview met Willem van Oranje, een verzonnen reportage van het toekomstige studentenleven van prinses Amalia, een gidsje met supermarktbieren, een datingpagina voor meisjes uit Leiden met jongens uit Delft.
In één brainstormsessie kwam ineens een lawine ideeën los waarvan er veel verderop in de jaargang inderdaad zijn uitgewerkt. Ineens waren we vrij.

Op dezelfde manier zie ik nu de Volkskrant en NRC Handelsblad opleven. Ineens gaan ze lunchen met bekende Nederlanders, die ze niets kritisch hoeven te vragen. Ze gaan wijnproeven. Trendshoppen. Speeddaten. In die bijlagen proef je dat de journalisten er van genieten dat ze ineens vrij zijn, als honden die los van de lijn mogen in een groot park.

Dat een begrafenisondernemer ze vervolgens feliciteert, ach, dat is een kleine tol. Die feitelijk best grappig is. In elk geval bewijst het dat de reclamewereld nog altijd kleur geeft aan de krant.

22 03 2011

Archief

Olaf Croon / Directeur Cebuco

“Björn Borg en Apple” generatie Spijkerbroek half op de billen zodat je Björn Borg boxer goed te zien is. Sneekers en bij voorkeur een ongeschoren kin. Veel papier, stiften en natuurlijk een macbook en… Lees meer >

John Faasse / Uitbijter

Bezorgcrisis Ter gelegenheid van ons huwelijk kregen wij van mijn schoonouders een jaarabonnement op Trouw. Dat is inmiddels 27 jaar geleden. Je had toen nog geen minister die kranten cadeau deed. Ik ben overigens… Lees meer >

Léon Bouwman / Hoofdredacteur Adformatie

Jury-sessies waarin reclamecampagnes worden beoordeeld zijn als kabinetsformaties, of onderhandelingen over crisis-reddingsplannen. Een complex proces van praten, kijken, denken en aftasten gaat aan het vellen van een werkelijk oordeel vooraf. Met wat voor gezelschap heb… Lees meer >

Aaf Brandt Corstius / columnist / auteur

Een tijdje geleden werd ik opgebeld door de eindredacteur van nrc.next, de krant waar ik dagelijks een column in schrijf. Hij belt me haast elke dag op, om een foutje in mijn column te melden,… Lees meer >

Alfred Levi / Directeur 3MO

 INTRODUCTIE Goedenavond dames en heren. Dank voor uitnodiging, die ik graag aanneem. Zelf in Parool geschreven tijdens mijn studie, lees zes kranten, zaterdagochtend ritueel. Met name omdat de dagblad branche in een moeilijk vaarwater zit… Lees meer >

Olaf Croon / Directeur Cebuco

What's new? Cebuco heeft een nieuwe huisstijl, een nieuwe site, een nieuwe nieuwsbrief en een nieuwe directeur. Een aantal zaken verandert echter niet zomaar. Cebuco blijft zich natuurlijk hard maken voor de dagbladen en de… Lees meer >

Luuk Ros / hoofd-redacteur Marketing Tribune

Ik vind het hoog tijd dat adverteerders zich eens gaan bemoeien met de krant die ik door mijn bus geduwd krijg. De grootste valkuil van iedere marketeer is het verschijnsel dat je jezelf als de… Lees meer >

Marceline Beijer / CEO Kobalt

Ik vind dat in dit digitale tijdperk met een onuitputtelijke stroom aan (gratis) informatie, betaalde dagbladen steeds meer tegemoet moeten komen aan de behoefte van verdieping. Veel dagbladen hebben te kampen met dalende oplagecijfers, maar… Lees meer >

 
home sitemap © 2008 - 2017 Cebuco disclaimer

Cebuco

Tel: 020 4309 100
info@cebuco.nl

Bezoekadres

Hogehilweg 6
1101 CC Amsterdam

Postadres:

Postbus 12040
1100 AA Amsterdam

© 2008 - 2017 Cebuco

Meer over Cebuco »

Sluiten

Beste bezoeker,

Welkom op de site van Cebuco.

Per 1 januari 2014 is Cebuco opgeheven.
Een aantal activiteiten van Cebuco wordt voortgezet onder de naam NDP Nieuwsmedia.
Voor meer informatie zie het persbericht.

Cebuco.nl is nog wel toegankelijk, maar wordt niet meer geactualiseerd.

Voor vragen kunt u contact opnemen met Erik Grimm.