Ik vind het hoog tijd dat adverteerders zich eens gaan bemoeien met de krant die ik door mijn bus geduwd krijg. De grootste valkuil van iedere marketeer is het verschijnsel dat je jezelf als de maat der dingen beschouwt, maar het kan niet anders of er is draagvlak voor de tailormade krant. Kan iemand daar eens werk van maken? In de afgelopen tien jaar tijd ben ik respectievelijk geabonneerd geweest op het AD, Het Parool, de Volkskrant, Trouw, NRC Handelsblad, opnieuw de Volkskrant en op het moment ontvang ik door de week Next en in het weekend de dikke NRC. Dat bevalt me - opnieuw - voor geen meter. Die wispelturigheid heeft te maken, denk ik, met mijn vrij specifieke interesses die veel meer bij een marketingsegment passen, dan bij een krantenprofiel. Volgens marktonderzoeker Motivaction ben ik postmodern hedonist, ergens anders sta ik in de database als postmaterialist, maar ik ben vast niet de enige die ervaart dat dagbladprofielen zelden passen op marketingsegmenten. Het kan niet anders of adverteerders hebben daar last van. Stel: Je leest graag dode bomen, en dan het liefst bij het ontbijt, is het dan anno 2008 teveel gevraagd de sportbijlage van De Telegraaf te krijgen, de buitenlandpagina's van NRC, de columnisten van de Volkskrant, de mediapagina's van AD, lokaal nieuws van Het Parool en de geestelijke bagage van Trouw? En dat niet ik, maar de krant zorgt dat ik 'm iedere morgen uitgeprint en wel, inclusief scherp geschoten advertenties, van de deurmat kan vissen voor zeg anderhalve euro per dag? Technisch kan het, maar ja, natuurlijk is dat wél teveel gevraagd. Liever dood dan meewerken aan zo'n kolderiek businessmodel. En dat is jammer, want het is de toekomst van de laatste vijftig jaar papieren krant. Vind ik.

24 01 2009