Fanmail

Mariannna Beets van Cebuco belt. Of ik een column wil schrijven voor de site. “Ja natuurlijk, leuk!” roep ik direct. “Waar wil je dat ik het over heb?” vraag ik onomwonden, maar daar krijg ik geen concreet antwoord op. Ik mag het allemaal zelf weten. Ze zegt nog wel: “Kijk maar even op de site bij het kopje columns misschien inspireert dat, enne... hopelijk ben je niet te kritisch”.

Het eerste wat me te binnen schiet is een bevlogen verhaal over hoe onbegrijpelijk ik het vind dat dagbladjournalisten vaak zo negatief schrijven over de toekomst van hun eigen medium. Pure nestbevuiling. Onbegrijpelijk, want volgens mij zijn dagbladen alive & kicking. Kijk maar naar de gigantische betaalde oplages, de goed bezochte sites en het steeds maar toenemende aantal mensen dat het allerlaatste nieuws op hun mobieltje ontvangt! Dagbladen zijn niet dood, ze zijn springlevend!
Maar als ik vervolgens naar de columns van mijn voorgangers kijk, kom ik al snel tot de conclusie dat daar al het nodige over is gezegd. Ik moet iets anders bedenken…

Dan maar schrijven over de kwaliteit en de intensiteit van het bereik. Want welk mediumtype kan elke dag bogen op ruim 9 miljoen lezers die daar gemiddeld een ruim ½ uur de tijd voor nemen. Dat zit wel een verhaal in denk ik… Maar misschien eerst even checken of dit al een keer is besproken. Ja, toch wat anders bedenken.

Natuurlijk! Het moet gaan over de kosten van een abonnement. Dat is namelijk de wereld op z’n kop. Als abonnee krijg ik mijn krant elke dag vóór 7 uur ‘s ochtends thuisbezorgd (op afgelopen zaterdag na) en daar hoef ik niets voor te betalen. Sterker nog, thuisbezorgen is goedkoper dan zelf halen bij de Dekamarkt bij mij in de buurt. Ook in Frankrijk haal ik regelmatig de Sudouest bij de kiosk in ons dorp. Kost me al gauw een ½ uurtje met de auto. En dat doet overigens bijna iedereen, want als je in Frankrijk een krant thuisbezorgd wilt hebben, dan is dat bepaald niet goedkoper en er zijn heel veel plekken waar ze de krant überhaupt niet komen bezorgen. Daar zouden die krantenjongens eens over moeten nadenken, hoe je dát als usp kunt opspelen in een fantastische reclamecampagne.

Toch twijfel ik of dit voldoende is voor een column. Misschien toch liever iets schrijven over mijn dagelijks leesritueel. Over het eerste kopje koffie, mijn vaste (Gispen) leesstoel, de kat (Kees) op schoot en dan lekker een uurtje verdwalen in de krant.

Ach weet u wat het is, ik ben gewoon een fan!

12 11 2009